De arbeidsmarkt blijft veranderen.
In de Troonrede werd deze maand onder meer aangekondigd dat het kabinet met nieuwe wetgeving voor zelfstandigen wil komen, bedoeld om ondernemerschap ruimte te geven en tegelijkertijd schijnzelfstandigheid tegen te gaan. Daarbij werd expliciet benoemd dat onzekerheid bij opdrachtgevers ertoe kan leiden dat zelfstandigen opdrachten mislopen.
Waarom hebben we tijdelijke expertise eigenlijk nodig?
Voor organisaties die regelmatig interim-professionals inzetten, raakt dit een veel bredere vraag: waarom hebben we tijdelijke expertise eigenlijk nodig?
Een interim-manager wordt soms vooral gezien als tijdelijke vervanging van iemand die vertrekt. Maar juist bij transformatie, integratie en procesverbetering kan tijdelijk leiderschap een andere functie hebben: versnelling creëren zonder dat je automatisch permanente capaciteit toevoegt.
Concreet resultaat realiseren
Daarbij vind ik één onderscheid belangrijk. Zet je iemand in om een stoel bezet te houden, of om een concreet resultaat te realiseren?
In het tweede geval moet de opdracht vanaf het begin anders worden ingericht. Formuleer geen functieomschrijving, maar een veranderopgave. Bijvoorbeeld: twee organisaties integreren, besluitvorming versnellen, een vastgelopen implementatie herstellen of bedrijfsprocessen standaardiseren.
Maak vervolgens expliciet wanneer de opdracht klaar is. Een goede interim-opdracht heeft wat mij betreft een duidelijke exit. Welke resultaten moeten zijn bereikt? Welke kennis moet zijn overgedragen? Wie neemt daarna eigenaarschap over?
Dat laatste wordt regelmatig onderschat. Wanneer alle kennis bij de tijdelijke professional blijft, heeft de organisatie misschien een probleem opgelost maar tegelijkertijd een nieuwe afhankelijkheid gecreëerd.
Geen nieuwe afhankelijkheid door een interim-manager creëren
Mijn praktische advies is daarom om kennisoverdracht vanaf dag één onderdeel van de opdracht te maken. Documenteer besluiten, ontwikkel interne mensen mee en zorg dat processen niet alleen werken omdat één ervaren persoon weet hoe het moet.
Juist in een arbeidsmarkt waarin de positie van zelfstandigen en externe professionals voortdurend onderwerp van discussie is, helpt het organisaties om scherper na te denken over hun eigen behoefte.
De kernvraag is dan niet: hebben we een interim-manager nodig?
Maar: welke verandering moeten we realiseren, welke expertise ontbreekt daarvoor tijdelijk en hoe zorgen we dat de organisatie daarna zelfstandig verder kan?
Dat levert niet alleen betere interim-opdrachten op. Het maakt organisaties uiteindelijk ook minder afhankelijk van interim-management.