Een overname begint niet bij de handtekening, maar bij het behoud van vertrouwen. De mogelijke overname van Arcadis door het Canadese WSP Global is een interessante casus voor iedereen die zich bezighoudt met post-merger integratie. NOS meldde op 20 augustus dat WSP zijn poging om Arcadis over te nemen doorzet. Arcadis zelf ziet meer waarde in zelfstandig doorgaan.
Werkelijke waarde zit in mensen klantrelaties en specialistische kennis
Juist die uitgangspositie maakt een eventuele integratie complex. Op papier kunnen twee ingenieurs- en adviesorganisaties uitstekend bij elkaar passen. Schaal, internationale dekking, expertise en commerciële slagkracht zijn relatief eenvoudig in een businesscase te verwerken. Maar de werkelijke waarde zit bij dit soort kennisintensieve ondernemingen voor een belangrijk deel in mensen, klantrelaties en specialistische kennis. Die laten zich niet met een transactie overdragen.
PMI begint bij Arcadis in de praktijk vooraf aan de beoogde overname
In de praktijk begint PMI daarom ruim vóórdat organisaties systemen, structuren en processen daadwerkelijk samenvoegen. Zodra een overname serieus wordt, ontstaat intern een informatievacuüm. Medewerkers vragen zich af wie straks beslist, welke functies dubbel zijn en of de bestaande cultuur en autonomie behouden blijven. Ondertussen kijken concurrenten mee en kunnen zij juist de mensen benaderen die voor de toekomstige combinatie het belangrijkst zijn.
Daar ligt een belangrijke managementopgave. De eerste reflex bij een integratie is vaak om snel duidelijkheid te willen creëren met een nieuw organogram en een pakket synergie-initiatieven.
Mijn benadering: eerst bij Arcadis vaststellen waar de waarde zit
Mijn benadering zou zijn: eerst vaststellen waar de waarde zit die absoluut niet verloren mag gaan. Welke teams beschikken over schaars intellectueel kapitaal? Welke mensen onderhouden cruciale klantrelaties? Welke lokale onderdelen presteren juist dankzij hun autonomie? Pas daarna bepaal je wat werkelijk geïntegreerd moet worden.
Daarbij hoort ook bestuurlijke sensitiviteit. Zeker wanneer de ene organisatie de overname niet heeft gezocht, kan een rationeel goed onderbouwd integratieplan alsnog weerstand oproepen. De manier waarop besluiten tot stand komen, is dan bijna even belangrijk als de besluiten zelf. Luisteren is geen vertraging van de integratie; het is een manier om betere besluiten te nemen en draagvlak te behouden.
Mijn advies: ga niet zo snel mogelijk één organisatie creëren
Een succesvolle post-merger integratie draait daarom niet om zo snel mogelijk één organisatie creëren. Het gaat om het gecontroleerd realiseren van de transactielogica zonder onderweg het menselijk en commercieel kapitaal te beschadigen waarop die logica gebaseerd was.
Dat onderscheid zie je vaak niet terug in een overnamebod. Maar juist daar wordt uiteindelijk bepaald of een acquisitie werkelijk waarde creëert.