Als een organisatie ADHD zou hebben…. hoe zou die eruitzien?

Stel je een organisatie voor die ADHD heeft. Geen chaos om de chaos, maar een specifieke mix van energie, creativiteit én frictie.

Zo’n organisatie bruist.

In vergaderingen ontstaan constant nieuwe ideeën. Mensen zien kansen, denken snel en willen vooruit. Er is ondernemerschap, lef en enthousiasme. Alles lijkt mogelijk.

Maar tegelijk zie je iets anders gebeuren…

Er wordt veel gestart… maar weinig afgerond

Ik heb een organisatie begeleid die hier een pijnlijk goed voorbeeld van was. Ze ontwikkelden continu nieuwe producten—steeds inspelend op nieuwe ideeën en kansen. Op papier klonk dat innovatief.

In de praktijk ontstond er iets anders:

  • Een wildgroei aan producten
  • Hoge voorraden die veel geld kostten
  • Producten die al “oud” waren voordat ze goed en wel verkocht werden

De markt bewoog sneller dan zij konden afronden. Juist nu ontwikkelingen steeds sneller gaan, is het belangrijk om meer kortcyclisch te werken.

Het probleem was niet gebrek aan ideeën—maar gebrek aan focus en afronding.

Prioriteiten verschuiven continu

In een andere organisatie zag ik iets vergelijkbaars, maar dan op een andere manier.

Medewerkers kregen telkens te maken met nieuwe initiatieven:

  • “Dit is nu belangrijk”
  • “We gaan het anders doen”
  • “Nieuw project, iedereen moet aanhaken”

Elke keer weer.

Het gevolg?

  • Mensen verloren enorm veel tijd aan schakelen
  • Werk werd onderbroken en opnieuw gestart
  • Energie lekte weg want het beoogde resultaat kwam er nooit

En uiteindelijk werd het zelfs zichtbaar voor klanten. Dingen duurden langer, communicatie werd rommeliger, en de kwaliteit begon te schommelen.

Niet omdat mensen hun werk niet goed deden—maar omdat het systeem waarin ze werkten continu verschoof.

Structuur is er… maar houdt niet stand

Vaak zijn er wel processen en plannen. Maar ze worden telkens ingehaald door nieuwe ideeën. Afspraken verdwijnen naar de achtergrond. Documentatie raakt achterhaald voordat die af is.

Alles blijft een beetje “half”.

Hyperfocus: plotselinge pieken

Tegelijk zie je ook iets bijzonders.

Soms duikt zo’n organisatie ergens volledig in. Dan gebeurt er in korte tijd enorm veel. Projecten worden razendsnel opgepakt en afgerond.

Maar:

  • Het is onvoorspelbaar
  • Het gebeurt niet altijd op de juiste prioriteiten

De kracht én de valkuil

Dit soort organisaties hebben enorme potentie:

  • Creatief en innovatief
  • Snel kunnen schakelen
  • Veel energie en drive

Maar zonder richting verandert die kracht in ruis.

De echte uitdaging zit niet in méér ideeën.

Maar in:

  • Kiezen
  • Afronden
  • Volhouden

Wat werkt dan wel?

Wat ik in de praktijk zie werken bij dit soort organisaties:

  • Maximaal aantal duidelijke prioriteiten tegelijk
  • Deze heel bewust koppelen aan enkele strategische thema’s
  • Stoppen met dingen (net zo belangrijk zelfs of nog belangrijker dan starten!)
  • Iemand of een rol die focus bewaakt en “nee” zegt
  • Ritme en structuur die niet telkens opnieuw ter discussie staan

Want pas als die energie gekanaliseerd wordt, gebeurt er iets interessants:

Dan blijft de creativiteit… maar verdwijnt de organisatie-chaos.

Organisatie ADHD, deal ermee!

#ADHD #focus #bewustwording #projectmanagement #HR #energie